اشاره گر های هوشمند: unique_ptr

موضوع اشاره گر ها همیشه یکی از چالش های زبان هایی مثل سی و سی++ بوده. اینکه یه حافظه ای رو از سیستم بگیریم، آزادش کنیم و مراقب باشیم که حافظه ای که گرفته شده معتبر باشه تا برای استفاده کردن ازش یا آزاد کردنش مشکلی پیش نیاد و هزارتا چیز دیگه.

اشاره گر های هوشمند اومدن تا کار مارو راحت کنن. تا دیگه کمتر ذهن برنامه نویس درگیر امنیت اشاره گر ها و مسائل دیگه باشه.

بنابراین یکی از ارکان سی++ مدرن میتونه استفاده از اشاره‌گر های هوشمند باشه.

توی این پست راجع به کلاس unique_ptr و make_unique می‌نویسم که قبلا یه اشاره های ریزی بهش کرده بودم.

ادامه خواندن “اشاره گر های هوشمند: unique_ptr”